Eindelijk (het was een lange weg) was het dan zover: de Europese Kampioenschappen judo tot 18 jaar in Tallinn, Estland. De laatste weken waren zeer zwaar voor Jim. Zijn trainingsschema werd tot het maximale opgevoerd en omdat het EK precies in zijn laatste toetsweek valt kon hij al zijn overige tijd aan school besteden. Sommige toetsen mocht hij al vóór het EK maken, maar ook erna staan nog een paar zware op het programma...

Estland in het rood

Maar goed, eerst naar Estland dus. Jim vloog er met de Judobond naartoe, en wij er achteraan. Door de ‘gunstige’ ligging is Estland door de jaren heen al door vele landen bezet geweest (Duitsland, Polen, Zweden, Rusland). Toen in 1991 de Sovjet Unie uit elkaar viel (in 15 nieuwe landen) werd Estland weer onafhankelijk. In 2004 trad het toe tot de Europese Unie en sinds twee jaar hebben ze zelfs de euro. Je waant je in de hoofdstad Tallinn (aan de Finse Golf) in een oude handelsstad. De schitterende oude binnenstad is geheel ommuurd en staat zelfs op de Werelderfgoedlijst van UNESCO (alleen jammer van al die souvenirwinkeltjes).

Binnenstad van Tallinn

Jim verblijft in een hotel (in de vorm van een catamaran) wat ze speciaal voor de Olympische Spelen in Moskou (1980) hebben gebouwd. In Tallinn werden toen namelijk o.a. de Olympische zeilraces gehouden.

Jim’s hotel

De sporthal waar het EK gehouden wordt is de 'Saku Suurhall'. De hal, waar in 2002 het Eurovisiesongfestival (zonder Nederland) werd gehouden biedt plaats aan 10.000 (!) mensen. We hoeven dus niet bang te zijn dat het is uitverkocht. Saku is hét Estlandse biermerk, de hal is dus een soort grote 'Heineken Music Hall'.

Saku Suurhall

Het EK heeft, in tegenstelling tot alle Europese Cups die Jim dit jaar gehad heeft, een ander wedstrijdsysteem. Als je hier een partij verliest lig je er gelijk uit. Alleen als je zonder verliespartij in de kwartfinale (laatste 8) weet te komen heb je recht op een herkansing. Kortom, een beetje gunstige loting is hier van groter belang dan normaal.

Die loting stond donderdagavond al online. Er zijn 38 judoka’s in de klasse tot 73 kilo en Jim zou om bij de laatste 8 te komen drie wedstrijden moeten winnen, waaronder die tegen de nummer 1 van de Europese ranglijst, Arso Milic. Niet echt gunstig dus, maar Jim leek het niet te deren (wat wij dan wel weer bijzonder vonden).

Zijn eerste tegenstander was Josip Mihael Medugorac, meervoudig kampioen van Kroatië (zelfs bij de senioren). Jim heeft nooit tegen hem gejudood, maar had hem dit jaar wel in Berlijn van Kevin Bakker zien winnen. Oppassen dus. Jim is trouwens niet klein, maar Medugorac is bijna een kop groter.

Jim (blauw) tegen Josip Medugorac

Binnen 15 seconden maakt Jim een beenveeg en Medugorac komt (mede omdat hij van die enorm lange benen heeft) op z’n kont. Ook zijn lange armen weet hij neer te zetten om zo te voorkomen dat hij door gaat naar z’n rug. Koka’s bestaan niet meer dus het blijft zonder score.

Medugorac gaat op z'n kont

Even later krijgt Jim een shido (straf) omdat hij met gestrekte armen judoot, zeer kort hierop gevolgd door een tweede shido wegens passiviteit.

Jim voert de druk nu zichtbaar op. Na anderhalve minuut zet hij een offerworp (tani-otoshi) in. Medugorac landt op z’n zij, maar de scheidsrechter ziet er vreemd genoeg niets in. Jim gaat door op de grond en weet de Kroaat in een perfecte beenklem (sankaku) te krijgen. Hierna wilde hij Medugorac naar z’n rug draaien om er ook nog een houdgreep van te maken, maar de scheidsrechter roept matte (break). Jim is heel erg verbaasd. Hij meende zelfs dat de Kroaat had afgetikt in die sankaku, maar dit is (ook bij het later terugkijken) niet te zien. Maar waarom de scheidsrechter matte roept is een raadsel. De klem zat perfect en was op de mat ingezet. Nieuwe regelgeving is dat je naast houdgrepen en armklemmen ook verwurgingen (shime-waza) laat doorlopen buiten de mat. Kortom nog steeds geen score voor Jim, die nu zichtbaar geïrriteerd was.

Tani-otoshi van Jim (blauw) zonder score

Scheidsrechter roept matte terwijl de beenklem perfect zit

Na twee minuten zet Jim weer een tani-otoshi in, maar ook deze blijft zonder score. Jim begrijpt er niets van want de worpen zijn op zich perfect. Puur door zijn onwijs lange armen en benen kan de Kroaat blijkbaar verhinderen dat het scores worden.

Weer tani-otoshi, weer geen score...

Jim geeft echter niet op (duh) en maakt zijn inmiddels derde tani-otoshi. En geloof het of niet, weer blijft deze zonder score terwijl Medugorac nu toch wel heel duidelijk op z’n zij / rug komt in plaats van alleen op z'n kont. Oftewel minimaal een yuko. Hoeveel scheidsrechters en videobeelden heb je nodig voor een eerlijk wedstrijdverloop...

Ook deze tani-otoshi blijft bizar genoeg zonder score ...

Jim was al geïrriteerd, maar dat werd er niet minder op. Om het de scheidsrechter nog 1 keer uit te leggen maakt hij zelfs een vierde! tani-otoshi. En ja hoor, hij ziet het nu eindelijk en geeft Jim een yuko, die zo op voorsprong komt.

Tani-otoshi goed voor yuko (eindelijk)

Jim, die ieder punt blijkbaar twee keer moest maken vandaag, neemt nu een beetje gas terug. Medugorac weet met z’n lange armen Jim op z’n rug onder z’n band vast te pakken en op z’n heup te trekken. Jim kan door de Kroaat z’n lange benen nu niet meer bij de grond. Medugorac zet een heupworp in en Jim gaat vol op z’n rug. Ippon en klaar. Helemaal tegen de verhouding van het wedstrijdverloop in maar het is wel een feit.

Ogenschijnlijk dezelfde reactie, maar Jim baalt enorm en Medugorac is blij

Jim z’n EK zit erop en deze partij (en scheidsrechter) zal nog lang door z’n hoofd blijven spoken. Als hij ooit 1 partij over zou mogen doen is het ongetwijfeld deze. Zolang hij bleef aanvallen had de Kroaat namelijk geen schijn van kans. Soms moet je een beetje gas terug nemen om kans op overnames te voorkomen, maar in dit geval bleek het de verkeerde beslissing. Maar nogmaals, als Jim gewoon z’n puntjes had gekregen waar hij recht op had gehad, had het wellicht (koffiedik kijken) heel anders kunnen lopen.

Hieronder de videobeelden van de 'European Judo Union' van drie tani-otoshi's die allen zonder score bleven. Hoewel de eerste en de laatste deze toch wel hadden verdiend. Jim is in het blauw.

Drie tani-otoshi's zonder score ...

De opvolgende dagen stak deze partij weliswaar soms ineens als zijnde een heftige buikkramp de kop op, maar over het algemeen heeft Jim toch een supertijd in Estland gehad. Ook het Oranje teamgevoel had hij nog nooit eerder zo hecht gevoeld. Kortom al met al toch weer een fantastische ervaring rijker. Hopelijk heeft hij op het EYOF (dat trouwens door Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander zal worden geopend) meer geluk.