Vandaag naar de thuisbasis van basketball club Antwerp Giants, de Lotto Arena in Antwerpen. De Lotto Arena is nog geen 4 jaar oud en staat pal naast het oude Sportpaleis. Het biedt plaats aan 5000 man bij sportwedstrijden en zo’n 8000 man bij concerten. In april staat hier bijvoorbeeld James Last. Ongelooflijk, bijna 82 jaar maar hij doet het nog steeds. Zou dit dan echt zijn ‘Last’ tour worden? Maar nu is het tijd voor het International Antwerp Open Judo. Net als vorige week in Eindhoven een internationaal toptoernooi, superzwaar en wederom met het Braziliaanse systeem. Hopen op meer dan 1 partij dus maar weer.

Er blijken 4 poules te zijn in Jim zijn gewichtsklasse (-66kg). Zijn loting is helaas erg ongunstig. Onder andere zitten de nummers 1 en 3 van het Dutch Open van vorige week in zijn poule. Zijn eerste partij treft hij gelijk de nummer 3, de Belg Yannick Wouters. Yannick (zwarte band en in mei 16 jaar) werd vorig jaar 2e en in 2009 zelfs nummer 1 van België. Na wat aftasten over en weer zet Yannick nog in de eerste minuut een zijwaartse offerworp (yoko-tomoe-nage) in, en met succes. De scheids gaf er zelfs een ippon voor. De hoekscheidsrechter (onder wiens neus het gebeurde) vond het een waza-ari maar de ippon bleef op het bord en dus einde partij. Jim baalde enorm.

Yannick (op de grond) zet yoko-tomoe-nage in en scoort ippon

Nu waren we dus (tijdelijk) fan van Yannick geworden, want als hij de halve finale zou halen zou Jim weer mogen herkansen. Yannick won vervolgens zijn tweede en derde partij met gemak, maar trof in zijn vierde (die hij moest winnen om in de halve finale te komen) de nummer 1 van vorige week: Jerry Tjokroatmo. Staand kun je misschien nog wat tegen Jerry beginnen, maar op de grond is hij echt belachelijk goed. Yannick kwam een yuko voor te staan maar belandde even later op de grond, kwam in een houdgreep van Jerry maar er niet meer uit. Einde verhaal voor Jim dus, die zo’n snelle eliminatie nooit eerder had meegemaakt.

PS De catering van een hal van dit kaliber was vandaag trouwens ver onder de maat. Broodjes waren er niet te krijgen, en Spip had pijn in haar keel en wilde dolgraag een kopje thee. Maar helaas, er was ook geen thee. Want (zo werd er verteld) de dame van de catering was haar waterkoker vergeten (geen Belgenmop).

Er waren wel genoeg wc's