Vandaag naar Eindhoven voor het 35e Matsuru Dutch Open Espoir. Op dit Dutch Open (1800 deelnemers) doen naast de gehele Nederlandse judotop ook nog de nationale selecties van België, Groot Brittannië, Italië, Frankrijk, Duitsland, Noorwegen, Rusland en USA mee. Kortom, veel zwaarder kan niet. Het zou erg leuk zijn als Jim vandaag (als eerstejaars -17) voor de ervaring een paar wedstrijden kon draaien. Er is echter 1 maar. Normaal lig je er pas na twee verliespartijen uit, maar hier wordt het Braziliaanse wedstrijdsysteem gehanteerd. Hetgeen betekent dat je na 1 verliespartij al naar huis kunt... Tenzij je verliest van een judoka die de halve finale bereikt (de poulewinnaar), dan mag je weer herkansen. Wedstrijden duren 4 (i.p.v.) 3 minuten.

Eerste wedstrijd trof hij Steef den Elzen van Judoclub Kai in Sho uit Roermond. Jim wist een inzet van Steef heel mooi door te sturen, goed voor een waza-ari. Even later kwamen ze op de grond terecht waarbij Jim een verwurging aan kon zetten. De verwurging zat goed en Steef tikte af. Alleen de scheids keek net even ergens anders naar en riep matte (break) in plaats van ippon. Gelukkig zag de hoekscheidsrechter het wel en was Jim’s ippon een feit. Niet na 1 wedstrijd weer naar huis dus.

Steef (links) tikt af als de scheidsrechter even de andere kant op kijkt

Tweede partij ‘trof’ hij Christof Pareyn (1995), Christof werd Kampioen van België in 2009, geen rotzooi dus. Jim maakte offerworp na offerworp maar allen zonder score omdat Christof in de lucht steeds naar zijn buik wist te draaien. De eerste score viel toen toen Jim een uchi-mata wist over te nemen. Waza-ari voor Jim. De strijd ging door en Jim bleef zijn offerworpen proberen. 1 was er goed voor een yuko en de laatste was zelfs goed voor een tweede waza-ari. Ippon voor Jim die hier dus heel verassend won. Super.

foto: Eric van den Brink

foto: Ed de Bruyn

Offerworp van Jim (rechts), goed voor waza-ari (foto: Eric van den Brink)

Derde pot ging tegen Rutger ten Cate (1995) uit Hengelo. Rutger was winnaar van dit Dutch Open in 2009 (weer geen rotzooi dus). Het werd een heel zware partij die vrij gelijk op ging. Tot Jim met een beenworp (ko-uchi-gari) een yuko voor kwam te staan. Tot de laatste seconde bleef het spannend en de strijd eiste zichtbaar zijn tol. Ze waren beide helemaal kapot, maar Jim behield heel knap zijn voorsprong tot het eindsignaal. De laatste keer dat ik hem zo moe zag, was hij 6 en kwamen we terug van een dag in de Efteling.

Jim (rechts) zet uchi-mata in, slechts een teen raakt nog de grond

Pech voor Jim was dat hij hierna gelijk weer aan de bak moest, en wel tegen Jimmy van Meurs. Al snel wist Jim, Jimmy door te sturen en yuko te scoren. Vrij snel hierna deed Jimmy hetzelfde alleen was die goed voor een waza-ari. Jim kwam op achterstand dus. Jim wist nog een yuko te scoren, maar dat was niet genoeg voor de winst. Jim verliest zodoende de partij. Maar omdat Jimmy van Meurs nu poulewinnaar was geworden en zich plaatste voor de halve finale mocht Jim in plaats van naar huis gelijk de herkansing in.

Zichtbaar moe ging Jim dus door, en wel tegen de Brusselse Diego de Greef. Een slopende partij voor beide judoka’s. Diego schopte hard, maar het was Jim die uiteindelijk de punten wist te scoren (2 yuko’s en 1 waza-ari) en tot het eind wist vol te houden. Ongelooflijk maar waar, Jim zat nu bij de laatste 8!

Jim (wit) werpt Diego (foto: Eric van den Brink)

Zesde partij ging tegen de Limburgse Jordy Tummers. Ze knokten en knokten, maar zonder score. Na 4 minuten was het bord (op een shido van Jim na) nog leeg. Golden score (2 minuten) dus. Maar ook hierna, nog geen score. Hantei dus, oftewel vlaggetjes. De drie scheidsrechters kregen elk 2 vlaggetjes (een witte en een blauwe). Op een teken van de hoofdscheidsrechter moeten ze het vlaggetje omhoog steken van degene waarvan ze vinden dat die gewonnen heeft. Een soort loterij dus. Jim had met wit gejudood, maar er gingen 2 blauwe vlaggetjes en slechts 1 witte omhoog. Pech voor Jim dus. Hij wordt hier 7de, maar als eerstejaars -17 is dit tussen al dit geweld een hele mooie prestatie!

foto: Ed de Bruyn