Een van de vele oude fabrieksgebouwen in Berlijn

We waren nog niet eerder in Berlijn geweest. Vooraf bedachten we dat het op die vrijdag (4 mei) een bizarre plek zou zijn om 2 minuten stil te zijn om de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te herdenken. Achteraf bleek het eigenlijk wel een hele mooie plek om dat te doen. Met veel openheid en respect wordt er in Berlijn met het verleden omgegaan, getuige de vele gedenktekens waaronder de Holocaust-Mahnmal. Nooit eerder was mijn beleving op die dag zo intens als hier. Genoeg over de oorlog nu, we gingen immers voor het judo...

Vooraf was al bekend dat dit weleens het zwaarst bezette toernooi van het jaar kon worden. De Russen (en Brazilianen) zouden hier massaal aanwezig zijn. En waar ze bij het EK maar 2 judoka’s per gewicht mogen afvaardigen, mochten dat er hier een stuk meer zijn. En beetje gunstige loting zou vandaag dus niet gek zijn.

Eerste partij trof hij Enrico Atkinson, de nummer 1 van Groot-Brittannië. Atkinson stond stevig op z’n benen. De eerste twee minuten werd er van alles ingezet maar zonder resultaat. Tot ze op de grond komen en Jim de Engelsman in een beenklem weet te krijgen. Atkinson tikt af en Jim wint de partij!

Atkinson (blauw) tikt af

Tweede tegenstander werd Tim Gramkow, de nummer 3 van Duitsland. Lange tijd gebeurde er niets totdat Jim een heupworp inzet. Hij zwaait z’n been hiervoor heel hard op, maar mist de Duitser... Hierdoor hoeft Gramkov nog maar weinig te doen om Jim naar zijn rug te draaien. Ippon voor Gramkow en Jim baalt als nooit tevoren. Aangeslagen gaat hij zitten wachten en hopen dat Gramkow 1 van de 4 poulewinnaars wordt (er waren 56 deelnemers), want alleen dan mag Jim gaan herkansen. Anders is het over.

Jim tegen Gramkow

Gramkow moet nog twee partijen winnen om poulewinnaar te worden. Het werd dus lang wachten voor Jim. Gelukkig was er genoeg afleiding. Zo moest Thomas ten Heuvel (een van de 5 Nederlanders in Jim z’n klasse) tegen een Fransman judoën. Thomas kreeg de Fransman in een houdgreep, en de Fransman deed alles om eruit te komen. Zo zagen we hem eerst bij Thomas in z’n kruis grijpen en vervolgens nam ie gewoon een hap uit Thomas z’n buik! Bizar, maar waar. Het bewijs kon worden geleverd en de Fransman werd gediskwalificeerd.

Thomas wijst aan waar hij gebeten is
De Franse tanden zijn duidelijk zichtbaar
Fransman ontkent alles maar wordt gediskwalificeerd

Uiteindelijk wist Gramkow gelukkig de halve finale te bereiken (= poule winnaar) en mocht Jim dus gaan herkansen!

Z’n derde partij was tegen Fabio Spina uit Italië. Vrij snel zet Jim een perfecte kata-guruma (schouderworp) in en scoort hiermee een waza-ari.

Jim (blauw) scoort waza-ari tegen Spina

Even later stuurt hij een uchi-mata van Fabio door, maar dit levert vreemd genoeg niets op. Vervolgens zet Jim zelf een uchi-mata in die goed was voor ippon. Super, Jim is weer terug.

Jim scoort ippon tegen Spina

Vierde partij treft hij de huidige nummer 1 van Rusland, Andrey Skripchenko. Jim staat goed te judoën en is de enige die van alles probeert. Worp na worp zet hij in. Maar steeds weet Skripchenko te ontkomen. Het scheelt allemaal niks. Bij een beenveeg schiet Jim z’n linkerhand van de mouw van de Rus waardoor hij hem niet kan controleren en zo ook deze worp zonder score blijft.

Voetveeg tegen Skripchenko

Uiteindelijk heeft Jim goed vast voor een beenblok (sasae-tsuri-komi-ashi), een worp die ze de laatste tijd op de training hebben geoefend. Hij zet hem in en de Rus gaat naar de grond, maar weet in de lucht Jim in z’n nek te pakken en de worp over te nemen. Ongelooflijk, het was Skripchenko zijn eerste actie maar wel gelijk raak. Hij scoort ippon en Jim ligt eruit. Hij baalde enorm en voelde aan alles dat het hier had gekund. Was het z’n gretigheid of was het de druk die hij om zich heen toch wel voelde? Natuurlijk is het geen schande om van deze Rus te verliezen, maar pijn deed het wel.

Jim (wit) zet sasae-tsuri-komi-ashi in maar Skripchenko neemt over

Eerste en tweede werden de Russen Kodzoev en Vinnik (niet eens Skripchenko dus). Gedeeld derde werden de Duitser Gramkow en de Armeen Mkrtchyan (jawel 6 medeklinkers op rij).

Jim blijft nog t/m dinsdag voor een trainingstage in Berlijn. En dan is het nu aan de Judo Bond Nederland om te beslissen of er 1 of 2 judoka's naar het EK gaan, en wie er dan mag. Als hij mag (volgens mij heeft hij de beste papieren, maar zekerheid heb je hierin nooit) vliegt hij over anderhalve week alweer naar Polen, waar ze met de complete EK selectie (EK is 23 juni in Montenegro) aan een European Cup for Cadets meedoen.

Hieronder alle judoka’s (in willekeurige volgorde) die punten gescoord hebben op de 6 meetmomenten. Zodra hij weet of hij mee mag, dan staat dat hier. Wordt vervolgd.