Het is een toernooi verspreid over twee dagen met 630 deelnemers uit 28 landen. In Jim zijn klasse (tot 66kg) waren er 60 judoka’s verdeeld over 4 poules, waaronder 4 Nederlanders. Als je een partij verliest lig je eruit. Tenzij het blijkt dat je van een van de 4 poulewinnaars hebt verloren, dan mag je gaan herkansen.

Eerste partij treft hij Or Hasan uit Israel. Jim probeert een beenveeg, een beenklem en een houdgreep, maar alle zonder score.

Jim doet wat ie kan, maar het blijft zonder score

Hasan krijgt een straf voor het steeds op z’n knieën gaan. Na 4 minuten nog geen score, dus 2 minuten verlengen (golden score). Hierin zet Hasan een lage schouderworp in. Jim neemt hem over met een soort zijwaartse offerworp en scoort ippon! De kop is eraf.

Jim (blauw) scoort ippon tegen Hasan

Tweede tegenstander is de Kazach Dias Sherkeshbayev. Dit blijkt een vrij passieve judoka. Jim heeft liever een actieve judoka, dan ontstaat er gewoon veel sneller ruimte voor een inzet. Er gebeurt niet veel, totdat ze op de grond terecht komen. Jim weet een beenklem aan te zetten en probeert de ander om te draaien naar z’n rug. Geweldig, dit lukt en de houdgreep begint te tellen. Jim weet hem 25 seconden op z’n rug te houden en zo is het ippon voor Jim!

Sherkeshbayev (wit) in een sankaku

Derde partij (iedere partij is er 1 op zo’n toernooi) ontmoet hij de boomlange nummer 1 van de Oekraïne: Rezo Mesablishvili. Vrij snel zet Jim een offerworp in. Hij krijgt een yuko, maar helaas wordt de beslissing door andere scheidsrechters overruled en weer van het bord gehaald.

Jim (blauw) maakt offerworp

Even later zet Mesablishvili een heupworp in. Jim neemt de worp over en scoort er een yuko mee!

Jim neemt Mesablishvili over

Jim blijft doorgaan en zet een been achter Mesablishvili om een offerworp (tani–otoshi) te maken. Exact op dat moment zet de Oekraïner echter een heupworp (uchi-mata) in. Jim gaat in plaats van achterover nu voorover vol op de heup van Mesablishvili en komt op z’n rug. Ippon voor Mesablishvili. Jim baalde enorm, want hij voelde dat het niet had gehoeven.

Jim zet in maar Mesablishvili neemt over

Mesablishvili moet hierna voor de poulefinale en Jim was hierbij (voor 4 minuten) z’n grootste fan. Als hij zou winnen mocht Jim immers gaan herkansen. Mesablishvili trof hierin Aljaz Ceh (de nummer 3 van Slovenië). De Sloveen had non-stop en blijkbaar zeer krachtig de onderkanten van de mouwen van de Oekraïner vast. Die werd hier helemaal gek van en kon niks meer doen. Dit duurde en duurde en herhaalde zich keer op keer. Tot net voor het einde. Mesablishvili wist los te komen en het verschil te maken. YES, Jim deed weer mee en kon gaan herkansen.

Vierde pot was tegen Sinanovic Balsa, de nummer 2 van Montenegro. Jim stuurt al vrij snel een heupworp van Balsa door en scoort een yuko. Althans dat dacht iedereen, maar het punt ging op het bord naar Balsa. Hoe hard coach en publiek hier ook om riepen, het punt bleef staan. Blijven roepen heeft geen zin, de partij ging immers verder. Jim baalde en ging door. Even later stuurde hij weer een worp door, en nu zonder enige score.

Jim stuurt Balsa door, zonder resultaat

Daarna herhaalde dit tafereel zich voor de derde keer op rij. Jim stuurt een inzet van Balsa wederom door en weer geen score. Jim is zichtbaar geïrriteerd (komt in een wedstrijd echt weinig voor) en krijgt voor deze uiting zelfs een shido (straf). De tijd tikt door. Het zal toch niet gebeuren dat hij hier op zo’n manier gaat verliezen? Jim zet vervolgens een offerworp in en zowaar, hij krijgt een yuko en de stand is gelijk.

Eindelijk een yuko voor Jim (blauw)

Jim heeft duidelijk haast en is nog steeds geïrriteerd. Ze komen op de grond en Jim weet een beenklem aan te leggen. Hij klemt zo hard als ie kan (en dat is hard), Balsa tikt af en Jim wint de partij. Pffffff.

Balsa tikt af

Vijfde partij (vooraf had hij voor zoveel partijen getekend!) trof hij de Sloveen Aljaz Ceh. Ja, die van die mouwen. Jim had die poulefinale natuurlijk gezien en was dus gewaarschuwd. Binnen een halve minuut wil Ceh een worp inzetten, maar Jim drukt hem naar beneden, zet z’n been achter hem en trekt Ceh hard achterover en vol op z’n rug (een soort tani-otoshi). Ippon voor Jim!

Ippon voor Jim tegen Aljaz Ceh

Zesde (ja, echt bizar) wedstrijd was tegen Denis Spartak uit Israel. Jim weet al snel weer een uchi-mata door te sturen en komt een yuko voor.

Jim stuurt Spartak door, goed voor yuko

Daarna komt hij goed weg. Bij een lage schouderworp van Spartak weet hij in de lucht net nog naar z’n buik te draaien, en behoudt hij z’n voorsprong. Even later maakt Jim een beenveeg en krijgt hij een tweede yuko. Helaas wordt ie door door de hoekscheidsrechters weer van het bord gehaald en blijft het verschil een yuko.

Beenveeg van Jim

Jim probeert op de grond vervolgens een beenklem aan te leggen, maar ondanks dat Spartak op z’n buik ligt, staat ie gewoon op met Jim nog om z’n nek. Dan moet je echt heel sterk zijn. Vervolgens zet de Israëliër een offerworp in en scoort hij een yuko. De stand is dan weer gelijk. Op de grond gaat hij door en krijgt hij Jim in een houdgreep. Na zes seconden weet Jim er uit te komen en zo blijft de stand na 4 minuten gelijk. Golden score dus. Spartak laat er geen gras over groeien en zet heel hard een heupworp in. Jim laat hem komen, neemt veel risico, maar weet hem door te sturen, scoort waza-ari en wint de partij!

Jim wint hier van Spartak

Jim was een paar uur geleden de eerste Nederlander die een partij verloor, maar is nu de laatste die er nog in zit. Hij kon zich op gaan maken voor de partij om het brons. Hij moest hier wel 6 (!) uur voor wachten, want ze wilden alle finales en wedstrijden om de derde plaats achter elkaar gaan draaien. Op zich een leuk idee, maar wel erg lang wachten dus. Op een toernooi als dit moeten dan bij die finaleronde de coaches in pak verschijnen. Beetje vreemd, maar regels zijn regels. Had Henkjan z’n pak gelukkig niet voor niks meegenomen.

Henk-Jan (met gestreepte das) verplicht in pak. Het pak van de judoka's werd trouwens voor iedere partij gecontroleerd of het voldeed aan alle strenge EJU (European Judo Union) eisen.

Deze zevende en laatste partij om het brons ging tegen Kristian Badzo, de nummer 2 van de Oekraïne. Ze pakten vast en Jim voelde meteen dat Badzo fysiek veel sterker was. Jim zet een beenveeg in, maar Badzo ontloopt hem en duwt Jim achterover. Jim valt achterover maar weet in de lucht de Oekraïner te draaien en scoort zodoende zelf een waza-ari. Fantastisch! Alleen er is (helaas) nog veel tijd te gaan.

Jim (wit) scoort waza-ari tegen Badzo

Jim weet even later een uchi-mata van Badzo over te nemen en scoort zodoende ook nog een yuko.

Jim (wit) scoort yuko

En weer even later met zo’n zelfde overname zijn tweede yuko.

En nog een

Met nog 1 minuut op de klok stond Jim dus dik voor en de spanning was echt ontzettend groot! Badzo gaf zich duidelijk niet gewonnen en hij wist een prachtige uchi-mata te maken. Jim ging hard tegen de grond, en de fractie van een seconde dat het duurt voordat de scheidsrechter aangeeft of het een ippon of een waza-ari zou zijn leek een eeuwigheid te duren. Hij besliste een waza-ari en Jim stond dus nog steeds voor, maar hij was he-le-maal gesloopt.

Badzo (blauw) scoort waza-ari

En met nog maar 1 seconde op de klok stonden ze allebei met nog maar 1 voet op de grond en probeerden ze koste wat kost de ander op z’n rug te gooien.

Nog 1 seconde op de klok ...

Maar Jim houdt stand en pakt het BRONS! Waanzinnig, vooraf had hij dit resultaat echt niet durven dromen.

Met nog maar 1 meetmoment te gaan (over twee weken in Berlijn) lijkt z’n EK plaatsing nu toch wel heel erg dichtbij te komen. Jim blijft trouwens nog tot maandagavond in Tsjechië voor een trainingsstage.

Prijzen werden overhandigd door drie Tsjechische schonen (van veraf schoner dan van dichtbij volgens Jim ...)

Vlnr. Zilver: Petar Zadro (Bosnia-Herzegovina), Goud: Nemanja Majdov (Bosnia-Herzegovina), Brons: Didar Khamza (Kazakhstan) en Jim Heijman