Vandaag naar het schitterende topsportcentrum van Almere, de thuisbasis van o.a. de Almere Pioneers (voorheen BC Omniworld, de grootste basketbalvereniging van Nederland met meer dan 600 leden). Er waren twee poules in Jim zijn klasse (tot 55 kg). De ‘toppers’ zaten echter allemaal bij elkaar in de dezelfde poule, hetgeen vaak betekent dat je vanaf het begin vol aan de bak moet. En dat een eventueel vooraf voorspelde finalepartij meestal al in de voorrondes plaats vindt omdat er maar 1 judoka uit iedere poule doorgaat naar de echte finale.

Na een vrijloot in zijn eerste treft Jim in zijn tweede partij direct de aardige, maar ook zeer technische Thomas ten Heuvel van judovereniging ‘Duurstede’. Thomas komt net uit de klasse tot 50 kilo, waarin hij heer en meester was (o.a. winnaar Dutch Open 2010). Jim had zichtbaar last met hem en kreeg geen controle. Sterker nog, hij kreeg een shido wegens passiviteit. Totdat Jim Thomas op zijn heup kon trekken en de partij met een mooie uchi mata wist te beslissen (ippon).

Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata

Derde partij ging tegen de sterke Kevin Bakker van Hikari uit Zaandam. Na lang zonder score wist Kevin een inzet van Jim over te nemen en een yuko te scoren. Hierna zijn ze voornamelijk op de grond geweest. Kevin hield Jim keer op keer op de grond om zo tijd en de pot te kunnen winnen. Ondanks dat er op de grond niets gebeurde vond de scheids het helaas allemaal goed, en liet de tijd verstrijken. Kevin kreeg nog wel een shido wegens passiviteit, maar het verschil bleef een yuko en zo wist Kevin de partij op zijn naam te schrijven. Niet leuk voor Jim, maar slim gedaan door Kevin. Jim was zeer ontdaan.

Vierde partij trof Jim wederom Thomas ten Heuvel. En weer was het erg lastig voor Jim, en scheelde het niets of hij was geworpen. Maar ook nu wist Jim het verschil weer te maken met een uchi mata (ippon).

Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata

Vijfde en laatste partij ging om het brons tegen Bruno le Griep. Tegen Bruno (inmiddels een bekende hier) is het altijd lastig judoën. Keer op keer probeerden ze beide om een worp in te zetten, maar keer op keer mislukte dit. Er is in de hele partij geen echte worp gemaakt. Jim had het geluk aan zijn zijde. Bruno kreeg tot 2x toe een straf wegens passiviteit en zo scoorde Jim een yuko. Ik vond ze beide even actief of passief, maar zo kan het lopen. Jim won het brons, maar hield er geen joepie stemming aan over.

De prijsuitreiking in een donkere zaal met volgspots, op housemuziek en door mooie meiden is hier echter nooit een straf.

Jason, Kevin en Jim

Jim heeft normaal echt een superconditie, maar was vandaag zichtbaar gebroken. Hij vertelde dat toen hij hier de mat op moest hij een futloos gevoel over zich had, terwijl hij zich normaal goed kan focussen en energiek staat te judoën. De laatste twee partijen leek het of hij nul kracht had, zo zei hij zelf. Dus of hij nou overtraind is of dat er iets anders aan de hand is, geen idee. Feit is dat hij in de auto terug als een blok in slaap viel en dat thuis heeft doorgezet. Mag ook wel, want morgenmiddag staat er alweer een teamtoernooi op het programma. Individueel had hij morgen zeker niet gaan judoën, maar z’n team kan hij niet in de steek laten. Ben benieuwd.