Londen is verdeeld in 32 stadsdelen (boroughs) die elk weer zijn verdeeld in wijken (districts). Ons sfeervolle hotel (ooit chique, maar nu vergane glorie) zat in Zuid Londen in de multiculturele wijk Thornton Heat (in stadsdeel Croydon). Bekende ska en reggea grootheden als Desmond Dekker en Mad Professor komen hier vandaan. Het toernooi zelf was in het Crystal Palace National Sports Centre. Een enorm complex dat net al deels was opgeknapt voor de Olympische Spelen van 2012.

Crystal Palace National Sports Centre

Genoeg trivia, we kwamen immers voor het judo. Het Kent Open is een immens toernooi met 1000 deelnemers verspreid over twee dagen. Jim zijn klasse (onder 16 jaar en tot 50 kilo) was verdeeld in drie groepen, oplopend in kleur van de band. Jim zat dus bij de zwaarste categorie. Toen we aankwamen was het al aardig uitgelopen. Hij moest uren wachten, had last van zijn knie, het was er bloedheet en hij kreeg steeds minder fut om te judo-en. Tot overmaat van ramp werd voor zijn neus de vader van een judomaatje (Jorian) in een shock afgevoerd naar het ziekenhuis na een steek van een wesp. Hij had geen lucht meer en bijna geen pols, het was beangstigend om te zien (hij maakt het godzijdank weer goed nu). Kortom al met al bizarre omstandigheden om onder te moeten judo-en, maar uiteindelijk kon hij dan toch de mat op.

Zijn eerste partij werd beslist in 3 seconden. Hij trof (net als in al zijn andere partijen) een Engelse judoka. Ze pakten elkaar vast, liepen een paar meter, Jim probeerde een voetveeg (okuri-ashi-barai), hij lukte en hij won. Verbaasd keek de jongen nog naar zijn coach, maar de spits was eraf. Grote klasse.

Jim (links) maakt hier de ippon.

In Engeland judo je niet met je eigen kleur band, maar de een met een witte wedstrijdband en de ander met een blauwe.

Volgende tegenstander was een taaie. Jim zette de ene worp in na de andere, en wist de ander tot 3x toe te werpen. Maar steeds draaide hij net op zijn buik. De ander kreeg een straf omdat hij blokkerend judo-de en Jim steeds naar beneden trok, maar geen score dus. In de golden score was Jim ook duidelijk de actievere judoka, maar weer geen score. De scheidsrechters moesten dus gaan beslissen. Het leek overduidelijk, maar je weet het nooit met scheidrechters. De matscheidsrechter gaf het voordeel aan Jim die immers veel actiever was geweest, maar de twee hoekscheidsrechters kozen voor de Engelsman (?!?!) en zo ging de partij naar de ander. Echt ongelooflijk. Later bleek dat de scheidsen en die Engelse coach van die jongen dikke vrienden waren. Jim had het nu helemaal gehad en was zwaar teleurgesteld. Zijn kansen op goud waren nu immers verkeken, en brons zou een lange weg worden. Hadden we hier nou zoveel kilometers voor afgelegd?

Jim (links) laat hem de hele mat zien, maar zonder score

Na zich met moeite herpakt te hebben kon hij de mat weer op. Een boomlange judoka was zijn tegenstander. Jim was blijkbaar weer opgeladen want hij maakte een sterke indruk. Hij scoorde een yuko met een offerworp (tomoe-nage) en even later een ippon middels een voetveeg (de-ashi-barai).

Jim (links) maakt de-ashi-barai en scoort ippon

Voor zijn vierde partij kreeg hij te horen dat deze al om de 3de plaats zou gaan. Jim vond dit wel wat vreemd, maar zou alles op alles zetten om die laatste partij te winnen. Net voor hij begon, bleek dat dit niet zo was en dat hij er bij winst nog een moest judo-en. Keer op keer werd zo zijn mentale vermogen op de proef gesteld. Hij vocht in deze vierde partij als een leeuw en wist na anderhalve minuut met een achterwaartse offerworp (tani-otoshi) een ippon te scoren. Erg mooi.

Jim zet tani-oshi in

Tot slot dan de vijfde en laatste partij om de 3de plaats, en nu echt. Na een minuut zet de Engelsman een lage schouderworp in op twee knieën. Althans dat wilde hij doen, maar precies op het moment dat hij zich op zijn knieën wil laten vallen neemt Jim hem in de lucht over en trekt hem achterwaarts op zijn zij. Waza-ari voor Jim. Na een pittige strijd en net voor het einde van de 3 minuten zet de Engelsman een heupworp in (uchi-mata), maar weer neemt Jim hem over en stuurt hem door op zijn zij. Weer waza-ari voor Jim, die zodoende wint met waza-ari awasete ippon (2x waza-ari = ippon). Brons dus voor Jim op dit sterk bezette toernooi, die hier zowel geestelijk als lichamelijk aardig op de proef is gesteld. Petje af!

Na de overname van de schouderworp (foto: Eric van den Brink)

Jim (boven) stuurt de ander zijn uchi-mata door

Tot slot nog grote dank aan de twee meegereisde judoda’s: Mitchel Pfaff en Michel Bakker die de Slingerland jongens hier heel goed en enthousiast ge-coached hebben.

Michel en Jim (foto: Eric van den Brink)

mooie grote plak