Vandaag naar Eindhoven voor het Dutch Open Espoir, oftewel een ontmoeting met de nationale (-15) judo top. Een indrukwekkend toernooi met 1141 deelnemers uit vele landen. Het nationale team van Frankrijk was er, maar ook veel sterke Belgen en Engelsen. Voor Jim (‘96) was het de eerste keer op dit toernooi, en zo ging hij er in als de underdog, wat altijd een goeie positie is. Als je 2 partijen verliest lig je eruit, maar het zou natuurlijk mooi zijn als je er een wedstrijdje kon pikken. Alle ervaring telt.

Eerste partij begon, en de spanning was groot. Jim begint fel, zet na 5 seconden al een heupworp in en met succes. Ippon en winst voor Jim. De dag kon al niet meer stuk.

Tweede partij trof hij een stuk oudere jongen (Jimmy van Meurs, van Kenamju). Na anderhalve minuut nog geen score. Jim wil de ander zijn been pakken maar deze trapt hier niet in, draait keurig weg, neemt Jim vervolgens in een heupworp en scoort hiermee een ippon. Lang geleden dat Jim zo geworpen was. Nog een verliezen en we konden naar huis.

Maar niks hoor, Jim wint zijn derde partij met een schitterende voetveeg. Vierde tegenstander was de sterke Thomas Snijders, maar ook deze moest na een mooie voetveeg het veld ruimen. Jim deed het echt ongelooflijk goed. In de vijfde partij wist Jim zijn tegenstander tot 3 keer toe na een inzet van de ander mooi door te sturen en ook deze partij wist hij zo te winnen (2 yuko’s en een koka). In de zesde partij pakte zijn tegenstander (Floris uit het Broek) na een minuut Jim zijn linkerbeen en duwde hem achteruit. Jim nam een groot risico, offerde zichzelf op zijn rug en schopte Floris over zich heen. Jim had de scheids mee en kreeg het volle punt, ippon!

De speciale tribune voor de judoka’s was intussen al aardig leeg aan het raken. Van de 53 judoka’s uit zijn klasse waren er nog slechts 12 over. De zevende partij was tegen Darryl Paalvast (‘95) van Judo Yushi. Na 3 minuten judo hadden ze allebei een koka gescoord en werd het dus maximaal 3 minuten verlengen met een golden score. Jim zette na een halve minuut een heupworp in, kreeg Daryll er niet overheen en belandde op zijn knie. De mat-scheidsrechter zag er niets in, maar de hoekscheidsrechters vonden het een koka voor Daryll. Helaas, Daryll won dus en Jim kon naar huis. Maar niet zonder succes. Van de 7 partijen er 5 winnen, en als 9-de eindigen op de Dutch Open is (zeker in zijn eerste -15 jaar) echt een prestatie van formaat!

De finale zou later op de avond gaan tussen Jeroen Nelis (BEL) en Jimmy van Meurs (die Jim als tweede tegen kreeg). De Belg won.